Sanat Köşesi (11)

| A Ş K I N    K E N D İ S İ Y K E N | Nice yüzyıllardır ruhun hep yarım hep eksik sen bendin, ben de sen oyun bu ya… BEN, kendimi sende yaşamak için varım bileceksin… Hiç ayrılmadığımızı söz verdiğimiz gibi… sonsuzlukta… zamanın olmadığı An’da hiç ayrılmadığımız yerde… … .. [...]

Sanat Köşesi (10)

| AŞK OLDU…| Bu bir “ayrılık” şarkısı “Yokluk” makamında… Bestekar: Aşk Güfte: Aşk Hanende: Aşk Sazende: Aşk Bu şarkı tek ve aynı Ama notaları ayrı ayrı… “yalnızlık”, yaman kelime O kadar da yakın ölüme… Muhabbet olsun, aşk coşsun… Bu yüzden kendisinden ayrıldı, soyutta Zamansız boyutta

Sanat Köşesi (9)

Biliyorum, “Sen”idin ve yine “Sen”sin görünen her yönden. Dememiş miydim; “Fazla naz âşık usandırır”… Şimdi de “ben”im “Sen”i görmeye şevkim yok. Biliyorum istemiyorsun böylece silinmek… O halde dinle gönlümün sessiz ve sözsüz mesajını İnan ki kolay olmadı “Ben”den ayrı düşmüş “sen”i dünyamdan ve kalbimden silmek.

Üzgünüm

(Lütfen bilgisayarınızın sesini açın) / ü z g ü n ü m / karşılıksız sevgine karşılık istemesen de seni sevsem de sevmesem de beni benden çok seven sensin biliyorum sensin sensin biliyorum beni benden çok seven seni sevsem de sevmesem de karşılıksız sevgine karşılık istemesen de

Garibin Bayramı

her bayramda ayrı bir HÜZÜN çöker “yalnız”ın ve “yalnız”ların üstüne … annesiz babasız çocuklar yolları gözetler yurtlarda, köprü altlarında, parklarda ve sokaklarda her bayramda ayrı bir hüzün çöker “yalnız”ın ve “yalnız”ların üstüne … çocuksuz anneler ve babalar sokaklara bakar bayramlık elbiselerle koşup oynayan yavrulara

O Gidince…

Hayat ve ölüm nedir bilmezdi Kusvâ. Rasul, Nebî, insan, can, iyi, kötü gibi yargıları yoktu, Sadece ve sadece seyrederdi her şeyi olduğu gibi… Kendisi ve yine kendisi idi tüm dünyası… O’nu görenler için O’ndan ayrılmak kolaydır… Fakat O’nda kendini seyredenler Ayrılamaz ebediyen Kusvâ gibi…

Sanat Köşesi (7)

AYNA (1) Bana aynadan bir suret göründü Benden başkası Bilmem memleket-i çînden midir ya mâçînden mi Sordum kimsin diye Bir kahkaha atıp ben çîn padişahının kızı Çoktandır âşıkınım dedi Dedim çık o aynadan hayalimi çalan

Tek Hece, Aşk!

TEK HECE, AŞK! Var mı beni içinizde tanıyan? Yaşanmadan çözülmeyen sır benim. Kalmasa da şöhretimi duymayan, Kimliğimi tarif etmek zor benim…   Bülbül benim lisanımla ötüştü. Bir gül için can evinden tutuştu. Yüreğine Toroslar’dan çığ düştü. Yangınımı söndürmedi kar benim…

Yeniden Sevmek

YENİDEN SEVMEK Ben… dediğin “ben”in Kendisinden başka “ben” olmayan “ben” olduğunu anlayamasaydık Sizi ne kadar sevebilirdik… bilmiyorum Bana salavat eyleyin dediğiniz zaman Sizin için gönderdiğimiz salavatların size çarparak Sizin renginize ve sizin nûrunuza boyanarak Bize geri geldiğini anlayamasaydık Sizi ne kadar sevebilirdik… bilmiyorum

Söz Vermiştin…

SÖZ VERMİŞTİN… Güneş başımıza bir mil yaklaştığı zaman, Susuzluktan diller damağa yapıştığı zaman, Bir milyon yıl ayakta beklediğimiz zaman… Orada olacaktın… Bizi bekleyecektin… Söz vermiştin… Havuzun başında olacaktın. Kendi elinizle bir kadeh;