‘Bülent Gökçen’ Kategorisi için Arşiv

AMOR FATİ Deniz kıyısında bir ihtiyar taş ustası kayayı yontmaktadır. Güneş onu yakıp kavurur. O da Tanrıya yakarır; Keşke güneş olsaydım, diye. “Ol,” der Tanrı. Güneş oluverir. Fakat bulutlar gelir örter güneşi, hükmü kalmaz. Bulut olmak ister. “Ol” der Tanrı. Bulut olur. Rüzgar alır götürür bulutu, rüzgarın oyuncağı olur. Rüzgar olmak ister bu kez.  Ona da [...]